درود بر مهربان ياران
اين كيك تولد وبلاگ و اين حرف ها نيست.
اين كيك تولد خودمه كه از حالا دارن مي پزنش تا نهم آبان ماه كه روز تولد منه.
خودم شخصا روز تولد خودم رو خيلي دوست دارم.
تا مدتي كلي مشغله دارم.
به جون خودتون قسم نه من رو گرفتند و نه هيچ چيز ديگه.
فقط درگيري هام زيادهستند.درس و پول و يه چيز ديگه كه بعضي از دوست هام مي دونند
ديگر اين كه ترجيح دادم يه مقدار ننويسم.
چون اين روز ها گوسفند ها هم گرگ شدند.
البته حاضرم اين وبلاگ رو هر كسي كه مايل بود وشرايطش رو داشت واگذار كنم.
قربون همه شما
سروش عليزاده
---------------------------------------------
اندر احوالات پختن كيك تولد
در كتاب شناخت شناسي رشتي ها كه شايد تا الان ننوشته باشند اصولن يك رشتي در هرنقطه اي از جهان كه باشد.
سرش مي رود واما فكر شكمش نمي رود.از همه چيزش مي زند اما لباس شيك
مي خرد!
مثلن خود من الان يك هفته است كه خانم دوستم هرروز برام كيك مي فرسته.
البته اون بنده خدا براي شوهرش مي فرسته اما من مي خورم. ايشان در رژيم هستند خدا رو شكر.
اولين نكته از اين جريان اين بود كه مجرد ها هرگز زن نگيريد.
مجردي مزاياي فراواني دارد از جمله اين خوردن كيك.
دوم اينكه نهم آبان روز تولد يه بنده خدايي هم هست سن بالا ها مي دونن كي رو مي گم!
سوم اينكه به لطف دولت كريمه من و يه سري از دوستان رو بعد از انتخابات گرفته بودند و يك باز جو مهربان شبيه بازجوي اقاي ابطحي كلي ما رو نصيحت فرمودند و من الان كلي ادم شدم.
من الان مي دونم لال بودن يعني ادم بودن.
بعد از لطف داد سرا محترم و ماجرايي كه بايد طوطيان شكر شكر و ... تعريف كنند كه بماند.
ما دادگاهي شديم. يعني رفتيم داد گاه و از قضا قاضي عزيز هم درست در روز نهم آبان قراره حكم ما رو بده. يعني اساسا در حال پخت حكم و يا همون كيك تولد منه.
از اين رو من هم پيشاپيش تولدم رو به خودم و تمام ايادي خودم و تمام كساني كه من ايادي اون ها هستم و تمام عمله ظلم و ديكتاتوري تبريك عرض مي كنم.
در مورد واگذاري وبلاگ هم جدي گفتم.
به اميد اينكه يه شب پاشيم و ببينيم مي تونيم احساس آدم بودن بكنيم.نمي دونم مي تونم منظورم رو برسونم يا نه!
در هر حال سروش تولدت مبارك!
